Weer een traditie kwijt: paasvuren verdwijnen door strenge regelgeving

Weer een traditie die verdwijnt. Steeds meer paasvuren kunnen niet doorgaan. En vergis je niet: dit is hét evenement van het jaar in het oosten en noorden van Nederland. Door alle regels gooien vrijwilligers die de paasvuren organiseren de handdoek in de ring, waardoor verschillende paasvuren niet doorgaan. Wierd Duk ergert zich er dood aan. 'Je raakt aan de kern van die gemeenschap.' Zie bovenstaande video.

Vrijwilligers vertellen dat de eisen zich inmiddels zo hoog opstapelen, dat het organiseren simpelweg niet meer te doen is. Van stikstofregels tot verplichte verkeersregelaars, extra verzekeringen en strenge eisen rondom Natura 2000-gebieden, het maakt het voor vrijwilligers bijna onmogelijk om nog een vuur te organiseren.

Waar het ooit een dorpsfeest was dat op inzet en saamhorigheid draaide, voelt het nu voor veel organisatoren als een bureaucratische hindernisbaan. Wierd Duk snapt niets van de regelgeving. 'Als je die regels leest, dan denk je: wat is dit voor ambtenarij.'

Paasvuren verbinden de gemeenschap

Tegenover die frustratie staat de vraag hoe ver je kunt gaan in het versoepelen van regels. Gemeenten wijzen op veiligheid, eerdere incidenten en verantwoordelijkheid richting bezoekers. Maar Wierd Duk vindt dat Nederland doorschiet in risicomijding en daarmee langzaam zijn eigen tradities uitholt.

Duk zegt dat juist dit soort lokale rituelen identiteit en verbinding geven aan de gemeenschappen. 'Een volk is een resultaat van tradities en cultuur', zegt hij daarover. En als die verdwijnen, blijft er volgens hem meer achter dan alleen een gedoofd vuur.